Po II wojnie światowej początkowo występował w Łodzi w teatrze i studio dramatycznym Henryka Szletyńskiego, następnie wyjechał do Sopotu. Wystąpił jako solista w koncercie inauguracyjnym Filharmonii Bałtyckiej. Grał w teatrach Sopotu i Gdyni, a od 1948 roku w gdańskim Teatrze Wybrzeże. Wyreżyserował operę Karola Kurpińskiego Zamek na Czorsztynie. Od 1949 roku prowadził klasę śpiewu w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie. W 1952 roku uzyskał stopień docenta. Jego uczniami byli m.in. Anna Borey, Irena Jęsiakówna, Rajmund Wojniłło, Franciszek Kokot, Helena Dozé-Kałdowska, Krystyna Ingersleben i Zofia Janukowicz-Pobłocka.

Specjalizował się w rolach farsowych i komediowych. Jako śpiewak operowy zasłynął w tenorowych rolach charakterystycznych, takich jak Mime w Zygfrydzie, Szujski w Borysie Godunowie, Astrolog w Złotym koguciku, Hadżi w Lakmé, Tomek w Sprzedanej narzeczo­nej, Pedrillo w Uprowadzeniu z seraju, Franciszek w Opowieściach Hoffmanna, Grabiec w Goplanie, Czarownica w Jasiu i Małgosi.