Po wybuchu II wojny światowej nie wziął udziału w walkach, został ewakuowany do Rumunii skąd przedostał się do Francji a następnie do Wielkiej Brytanii. W Polskich Siłach Powietrznych otrzymał numer służbowy RAF 76760. Został skierowany do Air Navigation School, którą ukończył w 1941 r. i otrzymał przydział do dywizjonu 305. Został mianowany na stanowisko dowódcy eskadry dywizjonu 305, w tym dywizjonie odbył pełną turę lotów bojowych. W ramach wypoczynku operacyjnego trafił do 18. Operational Training Unit, a następnie pełnił funkcję oficera łącznikowego w Departamencie ds. Sprzymierzonych Sił Powietrznych Ministerstwa Lotnictwa Wielkiej Brytanii.
Od stycznia 1943 r. powrócił do latania operacyjnego. W dywizjonie 304 11 lutego objął funkcję dowódcy eskadry A, a 19 listopada został mianowany dowódcą dywizjonu 304. W tym okresie dywizjon pełnił służbę w ramach Costal Command i zajmował się zwalczaniem U-bootów. Stanowisko dowódcy dywizjonu zdał 10 kwietnia 1944 r.
Został skierowany do Wyższej Szkoły Wojennej, po jej ukończeniu w 1945 r. objął obowiązki zastępcy szefa Sztabu Polskich Sił Powietrznych i szefa Wydziału Wyszkolenia. Po zakończeniu działań wojennych i demobilizacji nie zdecydował się na powrót do Polski, wyemigrował do Kanady.