Utworzenie tej strefy miało na celu uniemożliwienie ucieczek więźniów i udzielania pomocy uciekinierom przez miejscową ludność. W pierwszej kolejności wysiedlono mieszkańców lewobrzeżnej dzielnicy Oświęcimia Zasole. Opuszczone domy wykorzystywali później dowódcy załogi SS obozu i ich rodziny. Na przełomie 1940/41 „teren rozbudowy obozu w Auschwitz był tak duży, że w pierwszym ogólnym planie zagospodarowania należało dokonać rozróżnienia pomiędzy zabudowaniami obozowymi dla więźniów, terenem przemysłowym, warsztatami, terenem koszarowym, obozem dowodzenia wojskiem, miejscami osadnictwa SS i terenami rolniczymi”.
Przygotowania do utworzenia wokół KL Auschwitz strefy rozpoczęły się w listopadzie 1940. Höß przekonał do swoich pomysłów Reichsführera-SS Heinricha Himmlera.
Zachowane pierwsze plany z lutego 1941 przewidywały objęcie strefą całego Zasola, pasa terenu na prawym brzegu Soły w rejonie ulicy Kamieniec, a także obszar wsi: Broszkowice, Babice, Brzezinka, Pławy, Harmęże, Rajsko, Budy i Bór. Nie wiadomo dokąd dokładanie miała sięgać granicy strefy w południowej części, bowiem plan tych granic jeszcze nie określał. Po konsultacjach z niemieckimi władzami Oświęcimia z planów strefy wyłączono stację kolejową w Oświęcimiu oraz wiodący do niej korytarz.