Lambinus, syn Jakuba zwanego Nonfraus, posiadał połowę karczmy w WierzbnieZientara 1975, s. 360. Walonowie osiedleni w Wierzbnie nie tylko zajmowali się tkactwem, ale też piwowarstwemMiniewicz 2020, s. 90.

W 1318 r. mieszkańcy Wierzbna i Jankowa wraz z ok. 100 zbrojnymi pojmali księcia oraz rycerza-rozbójnika Władysława legnickiego wraz z jego 20 towarzyszami, gdy ten najeżdżał ziemie księstwa brzeskiego oraz przekazali go księciu brzeskiemu Bolesławowi III Rozrzutnemu, który następnie uwięził księcia Władysława w więzieniu zamkowym w Legnicy na rokMiniewicz 2020, s. 80-81Jan Długosz, Roczniki..., ks. 9 (1300-1370), s. 125.

W 1318 r. pojawia się pierwsza wzmianka o kościele św. Mikołaja w Wierzbnie, a w 1362 r. jest wspomniany wolny majątek (Freigut) we wsi składający się z 6 łanów. W 1604 r. we wsi znajdowało się 7 wolnych łanów, z czego 5 należało do sołtysa Wierzbna. Od 1783 r. we wsi jest wspomniana szkoła katolicka, która w 1830 r. miała jednego nauczyciela. W 1783 r. w Wierzbnie jest wzmiankowana obecność zarówno języka niemieckiego, jak i języka polskiego wśród mieszkańców wsi. Jeszcze w XIX w., w okolicach 1827 r. wieś była zamieszkiwana przez ludność polską. Likwidacja polskich nabożeństw w Wierzbnie miała miejsce w 1838 r.Gładkiewicz (red.) 2000, s. 15 i 17. W 1845 r.