(hebr. אהוד אולמרט, ur. 30 września 1945 w Binjamina-Giwat Ada) – izraelski polityk, 12. premier Izraela, stał na czele trzydziestego pierwszego rządu Izraela.

W latach 1993–2003 był burmistrzem Jerozolimy. W 2003 roku został wybrany do Knesetu (izraelskiego parlamentu) i został ministrem w rządzie Ariela Szarona. 4 stycznia 2006 r. Szaron doznał udaru i zapadł w śpiączkę. Olmert, jako wicepremier, automatycznie został osobą pełniącą obowiązki szefa rządu do czasu wyborów parlamentarnych. Poprowadził centrową partię polityczną założoną przez Szarona, Kadimę do zwycięstwa w wyborach w marcu 2006 roku. 14 kwietnia, dwa tygodnie po wyborach, pozostający w śpiączce Szaron został uznany za trwale niezdolnego do sprawowania urzędu, dzięki czemu Olmert został tymczasowym premierem Izraela. Niecały miesiąc później, 4 maja 2006, rząd Olmerta otrzymał wotum zaufania od Knesetu, a on sam oficjalnie został premierem Izraela. 31 marca 2009 na stanowisku szefa rządu zastąpił go Binjamin Netanjahu.