thumb|450px|Dwie symulacje procesów, jeden (górny) stacjonarny, drugi niestacjonarny. Proces stacjonarny – proces stochastyczny, w którym wszystkie momenty oraz momenty łączne są stałe.
Gdy wartość średnia, wariancja oraz funkcja autokorelacji zmieniają się wraz ze zmianą czasu, proces losowy nazywa się niestacjonarnym. W szczególnym przypadku, gdy wartość średnia oraz funkcja autokorelacji nie zależą od czasu proces losowy nazywa się słabo stacjonarnym, kowariancyjnie stacjonarnym lub stacjonarnym w szerszym zakresie. Średnia wartość słabo stacjonarnych procesów jest stała, a funkcja autokorelacji zależy tylko od przesunięcia
W matematyce proces stacjonarny (lub proces ściśle stacjonarny) – proces stochastyczny, dla którego bezwarunkowe rozkłady gęstości prawdopodobieństwa zmiennej losowej nie zmieniają się wraz z przesunięciem w czasie lub przestrzeni. W efekcie, parametry takie jak średnia i wariancja także nie ulegają zmianie wraz z przesunięciem w czasie lub przestrzeni.
Przykładem procesu stacjonarnego jest proces szumu białego.