Na albumie, zakorzenionym w ciężkim rocku, bluesie, folku i jazzie znalazło się sześć dynamicznych, utworów z ironicznymi, humorystycznymi tekstami Neumüllera (jak „God Save The Queen”, „Cried Jesus”), ciężkimi riffami („See How A White Negro Flies”), realizowanymi przez gitarę, organy i flet.
Drugi album, zatytułowany nazwą zespołu, zawierał mniej rockowych riffów, a więcej elementów jazzowych, improwizowanych i eksperymentalnych.
W 1972 roku zespół wydał pod szyldem Kuckuck swój trzeci album, podwójny Four Letters Monday Afternoon. Całą jego drugą płytę wypełnił 48-minutowy utwór „Huchen 55”. Muzycznie album wykazywał pewne wpływy psychodeliczne, ale muzycy wykorzystali przede wszystkim elementy jazzowe i progresywne, osadzone w stylistyce jam session, której przykładem były długie solówki gitarowe, organowe, fletowe i saksofonowe. Album został zrealizowany w 11-osobowym składzie z dodatkowymi muzykami: Dechantem, Schmid-Neuhausem, Polivką, Breuerem, Thatcherem i Langhansem. Po wydaniu tej płyty wytwórnia Kuckuck, na skutek nieporozumień programowych, zerwała współpracę z zespołem.