Stylistyka piosenek Sandry opierała się głównie na tanecznym synth popie i euro disco, często wykorzystując męskie chórki, które nagrywał Hubert Kemmler, znany jako Hubert Kah. Producentem wszystkich nagrań Sandry w tamtym czasie był Michael Cretu, prywatnie partner piosenkarki.
W lutym 1986 Sandra przeprowadziła się do Londynu na sześć miesięcy, gdzie codziennie pobierała lekcje śpiewu. Zapisała się także na lekcje języka angielskiego w szkole London Berlitz oraz uczyła się gry na perkusji. Wtedy też ukazał się trzeci singiel, „Little Girl”, któremu towarzyszył teledysk nakręcony w Wenecji. Na festiwalu Tokyo Song Contest utworem „In the Heat of the Night” wokalistka zdobyła drugie miejsce. Jeszcze w tym samym roku ukazała się druga płyta Sandry – Mirrors. Stylistycznie była kontynuacją brzmienia znanego z debiutanckiego albumu. Odniosła ona sukces, a pierwszym singlem zostało nagranie „Innocent Love”. Drugi singiel, taneczny „Hi! Hi! Hi!”, poradził sobie na listach jeszcze lepiej. Kolejne przeboje pochodzące z tego krążka to ballada „Loreen” i energiczna piosenka „Midnight Man”.