Był absolwentem pięciomiesięcznego Kursu Doszkolenia dla chorążych i podchorążych Kawalerii i Wojsk Taborowych w Gnieźnie. 28 maja 1923 prezydent RP mianował go z dniem 1 kwietnia 1923 podporucznikiem rezerwy w korpusie oficerów jazdy i 3. lokatą z równoczesnym wcieleniem do 21 pułku ułanów. 16 listopada 1923 został przemianowany z dniem 1 listopada 1923 na oficera zawodowego w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1923 i 1. lokatą w korpusie oficerów jazdy. 13 lutego 1925 prezydent RP awansował go z dniem 1 lutego 1925 na porucznika w korpusie oficerów kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1925 i 1. lokatą.
Z dniem 14 kwietnia 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do 17 szwadronu kawalerii. 1 kwietnia 1930 został przeniesiony z KOP do 10 pułku ułanów w Białymstoku. 22 lutego 1934 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1934 stopień rotmistrza w korpusie oficerów kawalerii i 18. lokatą. W marcu tego roku dowodził szwadronem, a w marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku oficera mobilizacyjnego pułku.