Konkurs miał nosić nazwę Eurovision Song Contest for Children, która nawiązywała do Konkursu Piosenki Eurowizji (Eurovision Song Contest), jednak później przyjęto nazwę Junior Eurovision Song Contest. Gospodarzem pierwszego konkursu została telewizja DR, która zorganizowała finał w Forum Copenhagen. Nadawca duński Danmarks Radio przy tworzeniu Konkursu Piosenki Eurowizji Junior skorzystał z polskiego pomysłu, łącząc go ze swoją koncepcją przy współpracy z TVP i EBU. Organizatorem drugiego konkursu miał być brytyjski nadawca ITV, a konkurs miał odbyć się w Londynie, ale telewizja zrezygnowała z prawa do przygotowań z powodów finansowych i ramówkowych oraz niezadowalających wyników oglądalności kanału. EBU wówczas zleciła przygotowanie konkursu chorwackiej HRT, której reprezentant zwyciężył w finale pierwszego konkursu. Stacja nie zarezerwowała na czas odpowiedniej hali, przez co prawa do przygotowania konkursu trafiły do Norsk Rikskringkasting, który przygotował konkurs w Lillehammer. Od 2004 każdy nadawca publiczny może uczestniczyć w przetargu na organizację konkursu, a państwo zwycięskie nie otrzymuje automatycznego prawa do organizacji konkursu w kolejnym roku.