Siły brytyjskie Jednostką przydzieloną do zniszczenia baterii był 9. batalion spadochronowy, część 3 Brygady Spadochronowej, dowodzonej przez ppłk. Terence’a Otwaya. Normalny skład batalionu, liczący 600 ludzi, był wspierany przez oddział saperów z 591 Dywizjonu Spadochronowego, Royal Engineers, osiem szybowców Airspeed Horsa transportujących Jeepy i przyczepy oraz zapasy, w tym materiały wybuchowe, działo przeciwpancerne i miotacze ognia. Trzy szybowce, transportujące 50 ochotników, miały wykonać lądowanie typu coup de main na pozycji, aby zgrać się z atakiem naziemnym. W kwietniu 1944 roku siły zostały przetransportowane do Walbury Hill w Berkshire, gdzie w ciągu siedmiu dni Royal Engineers zbudowali pełnowymiarową replikę baterii, w tym przeszkody i ogrodzenia z drutu kolczastego. Następne pięć dni spędzono na odprawach i zapoznawaniu się z układem baterii. Przeprowadzono dziewięć szturmów ćwiczebnych, cztery z nich w nocy. Ze względu na charakter misji batalionowi udzielono dodatkowego wsparcia medycznego od 3. sekcji 224. (spadochronowej) karetki polowej. Inną jednostką, która miała być obecna podczas ataku, ale nie była bezpośrednio zaangażowana, była kompania A 1. kanadyjskiego batalionu spadochronowego, której zadaniem było zapewnienie ognia osłonowego dla podejścia 9.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa o baterię Merville · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.