Świadomy ograniczeń czasowych Otway postanowił, że nie może dłużej czekać, a zredukowany batalion udał się do baterii i dołączył do grupy rozpoznawczej majora Smitha tuż za wioską Gonneville-en-Auge. Grupa rozpoznawcza przecięła drut kolczasty i oznaczyła cztery przejścia przez pole minowe. Otway podzielił swoich ludzi na cztery grupy szturmowe i zajął pozycję, czekając na przybycie szybowców.
W Anglii jeden z trzech szybowców został przekierowany do RAF Odiham, ponieważ jego lina holownicza pękła z powodu złej pogody. Pozostałe dwa szybowce, nie mogąc zlokalizować baterii, nie wylądowały w wyznaczonym miejscu. W końcu oba zostały trafione ogniem przeciwlotniczym. Jeden rozbił się około 3,2 km dalej, drugi na skraju pola minowego. Żołnierze z drugiego szybowca wdali się w strzelaninę z żołnierzami niemieckimi zmierzającymi w celu wzmocnienia garnizonu baterii.