W 1918 roku Międzyorganizacyjna Komisja Porozumiewawcza zwołała zjazd zjednoczeniowy harcerstwa polskiego ze wszystkich zaborów, który odbył się w dniach 1–2 listopada w budynku Teatru Miejskiego, w Sali koncertowej Towarzystwa Muzycznego w Lublinie. Zjazdowi przewodniczył Stefan Plewiński a komendantem zjazdu wybrano Władysława Olędzkiego. Niestety Zjazd został przerwany z powodu wiadomości o atakach na Lwów.
Okrąg Lubelski przemianowano na Inspektorat Lubelski ZHP działający w latach 1919–1920 – komendantem XII „a” był Stefan Plewiński, XII „b” Maria Nowakowska. W tym czasie działało 19 drużyn męskich i 7 żeńskich. Powstał Tymczasowy Zarząd Oddziału Okręgu Lubelskiego ZHP, któremu przewodniczył o. Jacek Woroniecki, przekształcony w 1921 roku w Lubelski Zarząd Oddziału ZHP, który działał aż do wybuchu II wojny światowej. Powstały także pierwsze organy mające w swojej nazwie słowo „chorągiew” – Chorągiew Harcerzy i Chorągiew Harcerek, obie działające od roku 1921 do 1939. Pierwszym komendantem Chorągwi Harcerzy był Kazimierz Grochowski, zaś pierwsza komendantką Chorągwi Harcerek – Maria Nowakowska-Brydowa.