Michał z Granowa WodzickiOdkrywamy Świętokrzyskie – Rogów, Janusz Kędracki, gazeta.pl, 14.12.2006. herbu LeliwaZ dziejów Prokocimia- Dziedzice Prokocimia. (ur. 3 października 1687 w Krakowie, zm. 1 stycznia 1764 w Warszawie) – biskup przemyski w latach (1760–1764), podkanclerzy koronny od 1746, dziekan krakowskiej kapituły katedralnej w latach 1737–1764Jan Szczepaniak, Spis prałatów i kanoników kapituły katedralnej oraz kapituł kolegiackich diecezji krakowskiej (XVIII wiek), Kraków 2008, s. 13., opat komendatoryjnyKolęda warszawska na rok 1760, Warszawa 1760, [b.n.s.]. czerwiński od 1746, mogilski od 1752, kanonik sandomierski od 1709, scholastyk łęczycki, kanonik krakowski od 1713, administrator biskupstwa, dziekan krakowski w 1731, dziedzic Prokocimia od 1749 r.

Życiorys Był synem mieszczanina krakowskiego Jana Wawrzyńca Wodzickiego, właściciela Rogowa. Po śmierci jego ciało zostało złożone przy boku ojca, w grobie rodzinnym w kościele Mariackim w Krakowie..

Kawaler Orderu Orła Białego od 1735Jerzy Seweryn Dunin-Borkowski, Genealogie żyjących utytułowanych rodów polskich, Lwów 1895, s.