Makrostruktura słownika Słownik Łukaszewskiego liczy 311 stron i 8332 hasła główne (Skorupska-Raczyńska podaje liczbę około 7100 haseł). Ma układ alfabetyczno-niszowy, czyli w danym artykule hasłowym po haśle głównym następują – również w porządku alfabetycznym – podhasła (Skorupska-Raczyńska mówi o układzie alfabetyczno-gniazdowym).
Wśród haseł znajdują się imiona, nazwy miast (Brugia, Rzym), nazwy rzek (Brda), państw (Portugalija), mieszkańców państw (Portugalczyk), narodowości. Obok słownictwa ogólnego znajdujemy słownictwo specjalistyczne, w tym nazwy roślin, słownictwo muzyczne, terminy matematyczne. Bogato reprezentowane są terminy językoznawcze, np.: adverb/adverbium – przysłówek, futurum – czas przyszły, genus – rodzaj, predykat – orzeczenie, dykcyonarz – słownik, casus - przypadek, imperatyw – tryb rozkazujący, synonim – równoznaczny, bliskoznaczny, np. wyraz.
Największą ilość haseł stanowią latynizmy, galicyzmy i germanizmy.
Główna część słownika poprzedzona jest obszernym wstępem (s. 5–14) i wykazem dwudziestu skrótów, w tym sześciu kwalifikatorów terminologicznych: rośl. (roślina), w muz. (w muzyce), w gram. (w gramatyce), sąd. (wyrazy sądownicze), fiz. (w fizyce), mat. (w matematyce), także skróty typu: zdr. – zdrobniale, l.m. – liczba mnoga, im. - imię.