Trzecia, obecna świątynia miała powstać na początku XVI wieku (około 1511 roku) przez nieznanych budowniczych (zostawili tajemniczy podpis, który znajduje się w prezbiterium, za ołtarzem, na ścianie poniżej nieistniejącego już okna: znak podwójnego dzwonu). Kościół był ten rozbudowany o kaplicę w 1823 roku oraz odnawiany w 1879 roku (usunięto wówczas soboty) i 1966 roku. Świątynia ucierpiała w grudniu 1914 roku podczas walk wojsk rosyjskich i austriacko-niemieckich.
Architektura Kościół późnogotycki, drewniany, wzniesiony w konstrukcji zrębowej, szalowany, kryty gontem z kaplicą murowaną z kamienia (otynkowaną). Złożony z nawy i węższego prezbiterium, zamkniętego trójbocznie, od północy z przylegającą zakrystią. Do nawy od północy przylega kaplica a od południa i zachodu kruchty. Kościół nakryty jest stromym dachem gontowym z barokową wieżyczką na sygnaturkę z latarnią z XVII wieku.