W okresie okupacji niemieckiej zarządzał sklepem, pracował jako prokuent w kawiarni "Albatros".
We wrześniu 1944 zgłosił się jako dziennikarz do Miejskiej Rady Narodowej w Warszawie. Razem z Wiktorem Borowskim zorganizował redakcję Życia Warszawy i do 25 lutego 1945 był pierwszym redaktorem naczelnym tej gazety. Od marca do sierpnia 1946 był rzecznikiem prasowym Biura Odbudowy Stolicy, później (do czerwca 1947) zastępcą kierownika Wydziału Prasowego BOS. W 1946 został jednym z założycieli tygodnika Stolica, był w nim sekretarzem redakcji, redaktorem technicznym i kierownikiem działu technicznego.
Od października 1956 należał do współpracowników Stefana Wyszyńskiego. Z jego polecenia zorganizował w listopadzie 1956 drukarnię w klasztorze na Jasnej Górze, pracował w Sekretariacie Prymasa Polski. Podjął pracę w celu zorganizowania ogólnopolskiego wydawnictwa katolickiego. Od stycznia 1957 organizował Instytut Wydawniczy Jasna Góra, w którym został redaktorem technicznym, równocześnie był redaktorem planowanego pisma Jasna Góra. Od maja 1957 był członkiem Instytutu Prymasowskiego Ślubów Narodu.