Arbeter cajtung (pol. Gazeta robotnicza) w Warszawie i Łodzi. Ponadto pracował w sekretariacie warszawskiego związku artystów, był pracownikiem wydawnictwa syjonistycznego „Labor”, sekretarzem sekcji młodzieżowej związku pracowników, a w latach 1925–1939, pracował w administracji gazety Hajnt w Warszawie.
Podczas II wojny światowej, w październiku 1939 szukał schronienia w Związku Radzieckim. Tam jednak został aresztowany i torturowany przez władze sowieckie oraz zesłany do łagru. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Łodzi, gdzie do 1946 publikował na łamach Dos Naje Lebn oraz był redaktorem Arbeter Cajtung (pol. Gazeta Robotnicza) i Jidisze Szriftn. Wyjechawszy z Polski pod koniec 1946, przebywał przez rok w Szwecji, a następnie wyemigrował w 1947 do Paryża. Tam był założycielem i jednym z liderów stowarzyszenia polskich Żydów w Paryżu, stowarzyszenia pisarzy uchodźców i jidyszowego PEN clubu. Współpracował z paryską prasą żydowską, w tym: (pol. Nasz głos), (pol. Nasze słowo) i Kiem (pol. Istnienie). Ponadto był korespondentem gazet: (Przyszłość) i The Forward w Nowym Jorku; Folksblat (pol. Gazeta Ludowa) w Urugwaju; Neue Jüdische Zeitung (pol. Nowa żydowska gazeta) w Monachium;