Powierzchnia matowa z lekko oprószonym szczytem, biała, lekko czerwonawo nabiegła. Miąższ Biały, lekko brązowawy ku podstawie, z fioletową strefą pod skórką. Pod działaniem FeSO4 szybko zmienia barwę na różową. Smak łagodny, w wysuszonych okazach zapach podobny do zapachu lejkówki żółtobrązowej (Infundibulicybe gibba). Wysyp zarodników Kremowy lub jasnoochrowy. Cechy mikroskopowe; Zarodniki 8,7–12 × 7–9,5 µm, Q = 1,23, elipsoidalne, gęsto pokryte brodawkami o wysokości 0,5–0,8 µm, bardziej wyraźnie w kierunku wierzchołków zarodników. Brodawki połączone są łącznikami tworzącymi mniej lub bardziej wyraźną siatkę. Podstawki 43–48 × 11,3 µm, 4-zarodnikowe.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska w Ameryce Północnej, Europie i Azji, najwięcej na Półwyspie Skandynawskim. Gatunek arktyczno-alpejski. Do 2003 r. jedyne stanowisko w Polsce podali H. Knudsen i A. Roniker w Tatrzańskim Parku Narodowym.
Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w tundrze i wysoko w górach, w towarzystwie wierzb karłowatych: w. zielnej, w. wykrojonej i w. żyłkowanej.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski