W ciągu pierwszych 5 lat działalności kopalnia osiągnęła zdolność produkcyjną na poziomie 1,5 mln ton siarki na rok.
Po zakończeniu w 2001 wydobycia siarki, rozpoczęto prace likwidacyjne infrastruktury technicznej i rekultywację terenów górniczych. Zastosowanie wapna poflotacyjnego, stanowiącego odpad z przeróbki rudy siarkowej w odkrywkowej kopalni siarki w Machowie, pozwoliło na skuteczną rekultywację terenów. Rekultywacji w kierunku wodno-rolno-leśnym, poddano teren o powierzchni ok. 2098 ha. Powstały zbiorniki wodne, rowy odwadniające i kanały odprowadzające wodę do rzeki Żupawki zajmujące powierzchnię ok. 250 ha, a 1850 ha stanowią obecnie tereny leśno-łąkowe.
W trakcie 34-letniego funkcjonowania kopalni siarki Jeziórko wykonano 6048 szt. otworów eksploatacyjnych na powierzchni 21,4 km2 objętej przemysłowym wykorzystaniem i wydobyto ponad 74 mln ton siarki. Była to największa, otworowa kopalnia siarki na świecie. Konsekwencją działalności kopalni były także nieodwracalne zmiany kulturowe: przestała istnieć mająca średniowieczne korzenie, wieś Jeziórko.