Położenie więzienia w centrum dużego miasta miało znaczenie dla jego charakteru. W latach 1910–1930 uliczni handlarze zajmowali się przekazywaniem wiadomości przez okna więzienia i przerzucaniem tytoniu oraz opium przez mury oraz odbieraniem wiadomości od więźniów, które wyrzucano na ulicę w przeciwnym kierunku. W samym więzieniu miała miejsce intensywna wymiana poglądów i idei pomiędzy osadzonymi. Wiele przyszłych czołowych postaci komunistycznego Wietnamu Północnego i Việt Minhu było więzionych w „Maison Centrale” w latach 30. i 40.

Warunki przetrzymywania więźniów politycznych w „Kolonialnej Bastylii” zostały nagłośnione w 1929 roku w szeroko rozpowszechnionej relacji trockisty Phan Văn Hùma, który opowiadał o więziennym doświadczeniu, jakie dzielił ze znanym publicystą Nguyễn An NinhemPhan Van Hum, Ngồi tù Khám Lớn (In the Maison Centrale), Saigon, 1929.

Epoka wietnamska Po porażce w bitwie pod Dien Bien Phu i układach genewskich z 1954 roku Francuzi opuścili Hanoi, a więzienie przeszło pod władzę Demokratycznej Republiki Wietnamu.