Larwy rozwijają się przypuszczalnie w hubiaku pospolitym, natomiast postacie dorosłe stwierdzane są także w owocnikach smoluchy świerkowej i żagwii.
Gatunek palearktyczny, w Europie znany z Francji, Niemiec, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Rumunii, Słowenii, Chorwacji oraz Bośni i Hercegowiny, a poza nią z Azerbejdżanu.
Wszędzie jest zwierzęciem bardzo rzadkim, podawanym głównie z izolowanych stanowisk. W Polsce wykazywany był z Tatr, Kotliny Nowotarskiej, Beskidów, okolic Przemyśla i Roztocza, jednak rekordy te pochodzą z I połowy XX wieku. Na Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce znalazł się jako gatunek zagrożony o niedostatecznie rozpoznanym statusie. Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” z kolei umieszczony jest jako gatunek krytycznie zagrożony wymarciem (CR). W 2005 roku uznany wręcz został za wymarłego w Czechach, jednak w rok później odnaleziono go na pojedynczym stanowisku w Białych Karpatach.
Przypisy
Kategoria:Tenebrioninae Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1800 roku