W latach 1887–1888 więzienie przeniesiono do . Niedługo później, w 1893 roku, w Akademii San Carlos sporządzono raport dotyczący renowacji budowli, który obejmował m.in. zalecenia odnośnie całkowitego odsłonięcia budowli i oczyszczenia jej otoczenia, odbudowy zniszczonych elementów, w tym blankowanego chodnika, odtworzenia fosy, odrestaurowania otworów strzelniczych i wyeksponowania schodów. Prace przeprowadził José Aixa. Wówczas to wieże zostały ponownie otwarte od strony miasta, usunięto ściany dzielące pomieszczenia na cele, a także rozebrano krytą dachówką konstrukcję na tarasie centralnej części bramy i mur otaczający zewnętrzne schody. Prace trwały około 40 lat – choć ich zasadniczą część ukończono już w 1917 roku, ostateczne zakończenie nastąpiło w 1931 roku. Wtedy też brama została objęta ochroną państwa.
Podczas hiszpańskiej wojny domowej (1937–1938) w bramie przechowywano ewakuowane dzieła sztuki z muzeum Prado w Madrycie. Bez naruszania tkanki architektonicznej budynek, według projektu , przekształcono w skarbiec. Po zakończeniu działań wojennych przywrócono jego pierwotny stan
Dalsze prace restauracyjne przeprowadzono w latach 80.