odpoczywający w gajówce Sieczka (między wsiami Zarzęcin i Prucheńsko) oddział został otoczony przez liczące około 2500 żołnierzy Wehrmachtu, żandarmów i policji siły niemieckie wspomagane jednostkami pancernymi. Partyzantom udało się wyjść z okrążenia i po wielogodzinnym nocnym marszu oddział przeniósł się w okolice Kamockiej Woli. Na początku grudnia 1943 r. oddział opuścił teren dotychczasowych działań i wyruszył w „rajd” szkoleniowy w okolice Koniecpola. Partyzanci na dłużej zatrzymali się w obozie leśnym AK wyposażonym w zamaskowane bunkry między wsiami Graby i Kąjetanowice. W połowie grudnia oddział wrócił na swój teren działań. 23 grudnia 1943 r. oddział wykonywał rozkaz zatrzymania na stacji Rozprza pociągu przewożącego więźniów do obozu koncentracyjnego w Auschwitz i uwolnienia ich. Partyzanci bez trudu opanowali stację, jednak oczekiwany pociąg z więźniami nie nadjechał. Wysadzono tory kolejowe i opuszczono miejsce akcji przed przybyciem niemieckiej żandarmerii. 14 stycznia 1944 r. wspólnie z oddziałem „Burza” partyzanci „Wichra” przeprowadzili akcję we wsi Ojrzeń niedaleko Diablej Góry. Zorganizowano zasadzkę na powracających z pacyfikacji okolicznych wsi żandarmów. 12 Niemców zostało zabitych, a 16 rannych. Strona polska nie poniosła strat. 28 lutego 1944 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Oddział partyzancki Armii Krajowej „Wicher” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.