Niemcy w tej potyczce stracili 4 żołnierzy, natomiast z oddziału „Henryka” poległ partyzant „Ciepły” – Henryk Maćkowski.
Działalność oddziału od lipca do listopada 1944 r. w ramach 25 pułku piechoty Armii Krajowej W drugiej połowie lipca 1944 r. w związku ze zbliżaniem się wojsk sowieckich do linii Wisły inspektor piotrkowski, major Stanisław Pawłowski „Powała”, zarządził koncentrację wszystkich podległych mu oddziałów partyzanckich w lasach w okolicy wsi Barkowice Mokre. W ten sposób zmobilizowano około 550 żołnierzy, z których powstał I batalion 25 pułku piechoty Armii Krajowej. Początek koncentracji został wyznaczony na dzień 20 lipca 1944 r. Oddział „Wichra” liczył wtedy około 90 dobrze uzbrojonych żołnierzy.
Początkowo oddział „Wicher” pod dowództwem ppor. Zdzisława Lisowskiego ps. „Sokół” wchodził w skład I plutonu, 3. kompanii, I batalionu 25 pp AK. Pod koniec sierpnia 1944 pułk został przeorganizowany i w miejsce batalionu utworzono 5 kompanii. Żołnierze „Wichra” weszli w skład 1. kompanii, której dowódcą został por. „Wicher”.
Działając w strukturach 25 pułku piechoty AK, żołnierze z oddziału „Wicher” brali udział w wielu akcjach oraz potyczkach z niemieckimi żandarmami i żołnierzami.