Działalność oddziału od sierpnia do listopada 1944 r. w ramach 25 pułku piechoty Armii Krajowej W drugiej połowie lipca 1944 r. w związku ze zbliżaniem się wojsk sowieckich do linii Wisły inspektor piotrkowski, major Stanisław Pawłowski „Powała”, zarządził koncentrację wszystkich podległych mu oddziałów partyzanckich w lasach w okolicy wsi Barkowice Mokre. W ten sposób zmobilizowano około 550 żołnierzy, z których powstał I batalion 25 pułku piechoty Armii Krajowej. Początek koncentracji został wyznaczony na dzień 20 lipca 1944. Oddział liczył wtedy około 200 dobrze uzbrojonych i zdyscyplinowanych żołnierzy. Po wcieleniu oddziału do struktur I batalionu 25 pułku piechoty Armii Krajowej dowództwo nad nim powierzono por. Antoniemu Bednarczykowi, ps. „Kuba”.
Początkowo oddział „Burza” pod dowództwem „Kuby” wchodził w skład II plutonu, 1. kompanii, I batalionu 25 pp AK. Pod koniec sierpnia 1944 pułk został przeorganizowany i w miejsce batalionu utworzono 5 kompanii. Żołnierze „Kuby” weszli w skład 1. kompanii cekaemów, której dowódcą został ppor. Bolesław Turkiewicz ps. „Bohun”.
Działając w strukturach 25 pułku piechoty AK, żołnierze z oddziału „Burza” brali udział w wielu akcjach oraz potyczkach z niemieckimi żandarmami i żołnierzami.