Oddział liczył wtedy ponad 80 bardzo dobrze uzbrojonych i zdyscyplinowanych żołnierzy.
Początkowo oddział „Bończa” pod dowództwem ppor. Mieczysława Drabika ps. „Konrad” wchodził w skład I plutonu, 1. kompanii, I batalionu 25 pp AK. Pod koniec sierpnia 1944 pułk został przeorganizowany i w miejsce batalionu utworzono 5 kompanii. Żołnierze „Bończy” weszli w skład 2. kompanii, której dowódcą został por. „Bończa”.
Działając w strukturach 25 pułku piechoty AK, żołnierze z oddziału „Bończa” brali udział w wielu akcjach oraz potyczkach z niemieckimi żandarmami i żołnierzami.
13 sierpnia 1944 r. grupa około 90–100 żołnierzy z różnych oddziałów wchodzących w skład I batalionu 25 pp AK pod dowództwem ppor. „Maja” dokonała pacyfikacji niemieckiej kolonii Jawor zamieszkiwanej przez volksdeutschów tworzących Selbstschutz. W wyniku walk zniszczono niemiecki bunkier, zarekwirowano bydło i konie, zdobyto broń i amunicję. Po stronie partyzantów zginął co najmniej jeden żołnierz. 16 sierpnia 1944 r. partyzanci stoczyli dwie potyczki z Niemcami w rejonie wsi Sulborowice i Reczków. W godzinach przedpołudniowych siły polskie rozbiły oddział żandarmerii niemieckiej. Zginęło 20 żandarmów, a pozostałych 17 rozstrzelano za znęcanie się nad ludnością cywilną. Po stronie polskiej nie było zabitych. Trzech partyzantów zostało rannych.