Od 20 października 1918 na urlopie w Krakowie.
Z dniem 1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i przydzielony do 8 pułku piechoty, który 8 lutego 1919 został przemianowany na 13 pułk piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 8 z 25 stycznia 1919, poz. 303.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919, poz. 349.. Początkowo dowodził kompanią, a później batalionem. Od 15 czerwca do 9 lipca, od 21 do 28 lipca oraz od 19 września do 8 października 1920 pełnił obowiązki dowódcy pułku. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 13 pp w Pułtusku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 409. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca tego roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu sztabowego. W 1924, po likwidacji batalionu sztabowego, został wyznaczony na stanowisko kwatermistrza pułku. W styczniu 1927 został przeniesiony do 10 pułku piechoty w Łowiczu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W maju tego roku wrócił do 13 pułku piechoty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku.