Dahlstedt zajmował się także mniszkami, wprowadzając używaną do dziś terminologię morfologiczną dla tego rodzaju. Na podstawie wstępnych obserwacji doszedł do wniosku, iż rodzaj ten ma strukturę taksonomiczną podobną do Hieracium, to znaczy składa się z bardzo licznych mikrogatunków. Obserwacje te potwierdził na podstawie hodowli różnych taksonów w , jednak nie upublicznił ich do czasu niezależnego potwierdzenia tych samych danych przez Christena Raunkiæra. Po tej dacie opublikował serię monografii taraksakologicznych.
Pracował też nad rodzajem Peperomia.
Opisał bardzo liczne nowe taksony, przede wszystkim gatunki Hieracium i Taraxacum. Opisał lub emendował też kilka sekcji mniszków: Taraxacum sect. Arctica Dahlst., Taraxacum sect. Spectabilia (Dahlst.) Dahlst., Taraxacum sect. Palustria (H.Lindb.) Dahlst. i Taraxacum sect. Erythrosperma (H.Lindb.) Dahlst. Sekcje te w zaproponowanym przezeń ujęciu używane są do dziś. Z jego nazwiskiem związanych jest ponad 1300 nazw i kombinacyj, w tym opisane przezeń pospolite gatunki z sekcji Ruderalia.