Architektura Budynek wolno stojący na planie zbliżonym do litery L o powierzchni użytkowej 700 m² (pierwotnie 605 m²) i kubaturze 4300 m³ (lub 4360 m³), murowany z czerwonej cegły klinkierowej w stylu funkcjonalizmu (lub późnego modernizmu). Składa się z dwóch skrzydeł: części biurowej z 11-arkadowym podcieniem oraz wyższej bryły kaplicy (sali obrzędowej, ) i wieży. W niższej części znajdowały się: przechowalnia zwłok, pomieszczenia dla duchownych i lekarza, biuro i pomieszczenie na zwłoki dzieci. Elewacje ceglane, bez zdobień. Pierwotnie dach był pokryty ceramiczną dachówką. Przed budynkiem reprezentacyjny dziedziniec otoczony zielenią. Od północy znajdowało się dobudowane mieszkanie dla zarządcy obiektu. Wokół budynku powstało murowane ogrodzenie przed końcem 1934 roku.
Kompleks był nowoczesny: dysponował chłodnią w suterenie wyłożonej płytkami ceramicznymi, prosektorium oraz pomieszczeniem na trumny, był wyposażony zachowaną do dziś windę z 1934 roku berlińskiej firmy Carl Flohr A.G. i połączenie z kaplicą.
Przypisy
Kategoria:Obiekty usługowe i użyteczności publicznej w Polsce Kategoria:Zabytki nieruchome w Bytomiu Kategoria:Architektura modernizmu w województwie śląskim Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1933 Kategoria:Sztuka sepulkralna Kategoria:Śródmieście (Bytom)