Niestety, żadne konkretne przykłady średniowiecznego umeblowania biblioteki krzeszowskiej nie zachowały się do dziś, więc możemy jedynie bazować na podobnych rozwiązaniach stosowanych w innych bibliotekach tego typu.
Pierwsza wzmianka o księgozbiorze cysterskim pochodzi z 1633 r., kiedy to podczas wojny trzydziestoletniej Szwedzi spalili zabudowania gospodarcze wraz z biblioteką. Uratować udało się jedynie część archiwum klasztornego. Po odbudowie, w 1638 r., opat Walenty odnowił bibliotekę, a jego następca, opat Bernard Rosa (1624–1660), znacząco przyczynił się do jej rozwoju, inwestując 2 tys. talarów w zakup książek. W latach 1774–1782, podczas budowy nowego skrzydła południowego, przewidziano w nim nową salę biblioteczną na dwóch kondygnacjach, do której przeniesiono księgozbiór w 1784 r.A. Franczyk-Cegła, Losy biblioteki benedyktynów z Krzeszowa, [w:] Śląski Kwartalnik Historyczny Sobótka, Rocznik LXXIV (2019), 2..