Od okresu Heian chram cieszył się niezrównanym patronatem cesarskim, stając się jednym z najważniejszych ośrodków religijnych w kraju. Rodzina cesarska regularnie odwiedzała chram, a jego znaczenie było porównywalne jedynie z Wielkim Chramem Ise. Iwashimizu Hachimangū stał się także ważnym ośrodkiem synkretyzmu shintoistyczno-buddyjskiego. Jego wpływy rozciągały się na sferę polityczną i militarną, a bóstwo Hachiman było szczególnie czczone przez ród Minamoto i innych wojowników samurajskich. Obecne budynki sanktuarium zostały wzniesione w 1634 roku na polecenie trzeciego sioguna z rodu Tokugawa, Tokugawy Iemitsu.
Architektura Kompleks świątynny Iwashimizu Hachimangū jest położony na zalesionym szczycie góry Otokoyama. Główne pawilony chramu (shaden) są jednym z największych i najstarszych zachowanych przykładów stylu architektonicznego Hachiman-zukuri. W tym unikalnym stylu dwa oddzielne budynki, pawilon wewnętrzny (naiden) i zewnętrzny (geiden), są ze sobą połączone pod jednym dachem, tworząc jedną, długą strukturę. Symbolizuje to synkretyczną naturę chramu, łączącą sferę boską (kami) i ludzką (miejsce modlitwy).