We wrześniu 1379 stanął na czele krzyżackiego poselstwa na Litwę, które udało się w imieniu wielkiego mistrza Winrycha von Kniprode na rozmowy pokojowe z Jagiełłą i Kiejstutem (w skład delegacji weszli obok niego wójt tczewski Albrecht von Luchtenberg i jako tłumacz rycerz Tomasz Surwiłło, z pochodzenia Litwin). Jako chrzestny córki Kiejstuta – co zostało odnotowane w dokumencie – i przyjaciel cesarza komtur pokarmiński cieszył się szacunkiem Litwinów i przyczynił do sukcesu negocjacji. 29 września 1379 w Trokach został zawarty 10-letni krzyżacko-litewski rozejm, pod którym podpisali się litewscy książęta Jagiełło, Kiejstut, Witold i Lubart. Traktat jednak faworyzował ziemie Kiejstuta, toteż krótko potem Jagiełło rozpoczął własne potajemne negocjacje z Krzyżakami doprowadzając do traktatu w Dawidyszkach i wojny domowej na Litwie.
Według tradycji w 1378 przekazał kościołowi parafialnemu w Pokarminie relikwię św. Katarzyny, którą dostał jako wyraz wdzięczności od cesarza Karola IV. Sam uznawał świętą za swoją oblubienicę. Od tej pory kościół stał się miejscem pielgrzymek. Później relikwia ta trafiła na zamek w Malborku, do prywatnej kaplicy wielkich mistrzów (znanej jako kaplica św. Katarzyny).