najbardziej wyróżniającymi się były Melita Palma (1901), Sangre Española (1902) oraz La niña de Sanabria (1907). Wydała również zbiory krótkich opowieści pt. La Rondeña (1902), El Salvador (1902) i El Tesoro de Sorbas (1914), Villavetusta y Villamoderna (1899), Madrid Goyesco (1908), Las hijas de don Juan (1907) oraz Los diablos azules (1910). Zajmowała się również dziennikarstwem. Swoje teksty publikowała m.in. w ABC, El Imparcial, La Epoca, El Universo czy El Nuevo Mundo. Zajmowała się różnymi tematami, skupiając się na tematach związanych z prawami kobiet, ideami feministycznymi czy swoimi opiniami na temat stosunków pomiędzy Hiszpanią a krajami Ameryki. W 1919 roku współzałożyła magazyn Raza Española.
W 1927 roku została mianowana członkinią , które miało za zadanie napisanie tekstu nowej konstytucji kraju. Był to pierwszy raz w historii kiedy kobiety zostały członkiniami demokratycznego ciała na tak wysokim poziomie w historii kraju. W izbie służyła do 1929 roku.