Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1859 roku przez Carla Gustafa Thomsona jako odrębny rodzaj. Gatunkiem typowym wyznaczony został Dytiscus fuscipennis. Status podrodzaju w obrębie rodzaju ruczajnik otrzymał za sprawą Andersa Nilssona w 2000 roku. Autor ów zsynonimizował z nim ponadto rodzaj Arctodytes oraz podrodzaje ruczajników: Allonychus, Badynectus, Heteronychus, Mesogabus i Scytodytes.
Do podrodzaju należy 77 opisanych gatunków, sklasyfikowanych w sześciu grupach:
grupa arcticus Agabus anthracinus Mannerheim, 1852 Agabus arcticus (Paykull, 1798) Agabus browni Kamiya, 1934 Agabus conspicuus Sharp, 1873 Agabus granulatus (Falkenström, 1936) Agabus sturmii (Gyllenhal, 1808) confinis Agabus abaensis Šťastný & Hájek, 2016 Agabus ambulator Régimbart, 1895 Agabus angusi Nilsson, 1994 Agabus approximatus Fall, 1922 Agabus audeni Wallis, 1933 Agabus bergi Zaitzev, 1913 Agabus bicolor (Kirby, 1837) Agabus canadensis Fall, 1922 Agabus clypealis (Thomson, 1867) Agabus confinis (Gyllenhal, 1808) Agabus congener (Thunberg, 1794) Agabus costulatus (Motschulsky, 1859) Agabus discolor (Harris, 1828) Agabus elongatus (Gyllenhal, 1826) Agabus immaturus Larson, 1991 Agabus inexspectatus Nilsson, 1990 Agabus inscriptus (Crotch, 1873) Agabus joachimschmidti Brancucci & Hendrich, 2008 Agabus kootenai