Rozejm w Villa Incisa ustanowił niewielką włoską strefę okupacyjną we Francji oraz Włoską Komisję Rozejmową dla Francji (, CIAF) w Turynie, która miała nadzorować przestrzeganie postanowień rozejmu przez Francję. Utworzono również komisje rozejmowe dla francuskiej Afryki Północnej i Somali Francuskiego. Rozejm obowiązywał do listopada 1942 roku, kiedy to w ramach operacji Anton Włosi zajęli większość regionów południowo-wschodniej Francji położonych w strefie wolnej i Korsykę oraz wkroczyli do Tunezji.
Prośba Francuzów 17 czerwca, dzień po przekazaniu formalnej prośby o zawieszenie broni rządowi niemieckiemu, francuski minister spraw zagranicznych Paul Baudoin wręczył nuncjuszowi papieskiemu Valerio Valeriemu notę o treści: „Rząd francuski, na czele z marszałkiem Pétainem, prosi Stolicę Apostolską o jak najszybsze przekazanie rządowi włoskiemu noty, którą przekazał również za pośrednictwem ambasadora Hiszpanii rządowi niemieckiemu. Zwraca się również z prośbą o przekazanie rządowi włoskiemu pragnienia wspólnego znalezienia podstaw trwałego pokoju między oboma krajami”.