Negocjacje Wieczorem 21 czerwca ambasador w Berlinie Dino Alfieri przekazał do Rzymu niemieckie warunki rozejmu. Według Ciano, „w obliczu tych [łagodnych] warunków Mussolini nie jest gotowy do stawiania żądań terytorialnych […] i [będzie] czekać na konferencję pokojową, aby przedstawić wszystkie nasze formalne żądania”. Dodał, że Mussolini chciał opóźnić spotkanie z Francuzami, mając nadzieję, że generał Gastone Gambara zdobędzie Niceę. Francuzi próbowali rozgrywać sojuszników przeciwko sobie; „pochlebiali Niemcom [i] umniejszali włoski wysiłek wojenny”. W przeciwieństwie do francusko-niemieckich rozmów rozejmowych, negocjacje francusko-włoskie miały być autentyczne.

O godzinie 15:00 23 czerwca francuska delegacja, na czele której stał generał Charles Huntziger, który poprzedniego dnia podpisał rozejm z Niemcami, wylądowała w Rzymie na pokładzie trzech niemieckich samolotów. Skład francuskiej delegacji również był ten sam, co tej, która spotkała się z Niemcami w Compiègne: Huntziger, generał Maurice Parisot, przyjaciel Badoglio z czasów pokoju, generał Jean Bergeret, admirał Maurice Le Luc, Charles-Antoine Rochat z Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Leon Noël, były ambasador Francji w Polsce. Włochy reprezentowali Badoglio, Domenico Cavagnari, Ciano, Roatta i Francesco Pricolo.