W XIX wieku należała do powiatu prużańskiego. Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego wieś liczyła 83 domy, a zamieszkiwało ją 523 mieszkańców; posiadała 959 działek włościańskich i 120 działek cerkiewnych.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku Dubiny liczyły 116 domów i zamieszkiwane były przez 578 osób (302 kobiety i 276 mężczyzn). Większość mieszkańców wsi (531 osób) zadeklarowała wówczas wyznanie prawosławne, pozostali podali kolejno: wyznanie rzymskokatolickie (27 osób) oraz wyznanie mojżeszowe (20 osób). Pod względem narodowościowym większość mieszkańców była Białorusinami (526 osób), resztę stanowili: Polacy (47 osób) i Rusini (5 osób). W okresie międzywojennym miejscowość znajdowała się w powiecie bielskim w gminie Łosinka.
W latach 1954–1971 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dubiny. W latach 1975−1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Według stanu z 31 grudnia 2012 mieszkało tu 796 stałych mieszkańców.