Po zakończeniu wojny przez trzy lata, do 1869 roku, został oddelegowany do służby w Ministerstwie Wojny oraz jednocześnie wykładał w Akademii Wojennej. Następnie został oddelegowany do służby w cesarskiej Wielkiej Kwaterze Głównej, w której spędził większość wojny prusko-francuskiej. Z ramienia naczelnego dowództwa obserwował przebieg bitwy pod Sedanem oraz oblężenia Paryża. Konflikt zakończył w stopniu pułkownika (nim. Oberst).
Po zawarciu pokoju frankfurckiego został szefem sztabu Korpusu Gwardii, a w 1876 roku awansował na generała majora (niem. Generalmajor). W 1877 oddelegowany, w roli obserwatora, na ćwiczenia Armii Austro-Węgier. W następnym roku stanął na czele 1. Brygady Piechoty Gwardii oraz powierzono mu stanowisko komendanta Poczdamu. W 1881 roku został dowódcą 2. Dywizji Piechoty Gwardii, co wiązało się z awansem na generała porucznika (niem. Generalleutnant). W 1883 roku Paul Bronsart von Schellendorff zastąpił Georga von Kameke na stanowisku Ministra Wojny Królestwa Prus.