Kolorystyka opistosomy (odwłoka) jest czarniawobrązowa. U samca na jej wierzchu występuje skutum, a na spodzie wąskie pasmo niezesklerotyzowanego oskórka. Brak jest stożeczka, a kądziołki przędne są cztery.
Nogogłaszczki samca cechuje bocznie umieszczona apofiza goleniowa, nieliczne włoski pierzaste na cymbium, szeroka apofiza tegularna i biorący początek w tylnej części tegulum embolus o nitkowatej formie.
Genitalia samicy mają płytkę płciową o bardzo uproszczonej budowie i położone blisko ujść przewodów kopulacyjnych spermateki.
Rozprzestrzenienie Rodzaj palearktyczny. W Afryce jego przedstawiciele znani są z Maroka, Egiptu i Dżibuti, w Azji zaś z Izraela, Półwyspu Arabskiego, Azerbejdżanu, Turkmenistanu i Iranu.
Taksonomia i ewolucja Kladogram Zodariinae wg Ortiza i innych, 2025 Takson ten wprowadził w 1882 roku Eugène Simon na łamach „Annali del Museo Civico di Storia Naturale di Genova” poprzez wyodrębnienie doń gatunku P. sexoculata z rodzaju Palaestina.
Według wyników analiz filogenomicznych Davida Ortiza i innych z 2025 roku omawiany rodzaj zajmuje pozycję siostrzaną dla rodzaju Palaestina, tworząc z nim klad siostrzany dla kladu tworzonego przez Spinozodium, Tropizodium, Acanthinozodium, Zodarion, Parazodarion i Zodariellum.