W czasie rozłamu w mariawityzmie (1935 r.) opowiedziała się po stronie arcybiskupa Jana Marii Michała Kowalskiego i została przesiedlona do Felicjanowa. Pełniła tam funkcję sekretarki Kancelarii ArcybiskupiejKu Królestwu Bożemu. Wydawnictwo Kościoła Katolickiego Mariawitów, Felicjanów 2009, zdj. przy s. 288., mistrzyni nowicjatu (od 1937 r.) oraz – podobnie jak wcześniej w Płocku – zajmowała się hafciarstwem. Po rozłamie zmieniła imię zakonne Miłość na Michaela. W 1941 r. została przez okupantów hitlerowskich – wraz z innymi mieszkańcami klasztoru felicjanowskiego – wysiedlona i przez 10 tygodni więziona w obozach w Działdowie i Pomiechówku. Po zwolnieniu przebywała wraz z kilkoma innymi siostrami w Płońsku, gdzie wykonywała drobne prace ręczne i była sekretarką arcykapłanki Antoniny Marii Izabeli Wiłuckiej-Kowalskiej. Brała też udział w organizowaniu pomocy dla Polaków więzionych w obozach w Niemczech.