W latach 1904–1914 Szwarc pracował jako inżynier górnictwa w Europie i Afryce, m.in. na polach naftowych w Baku w Azerbejdżanie, w kopalniach węgla w Królestwie Polskim i Anglii, w kopalniach cyny Arnoya Mining Company w prowincjach Ourense i Pontevedra w Hiszpanii (od 1907 do 1910 i ponownie w 1912) oraz w kopalni złota Monte Rosa Gold Mining Company w Alagna Valsesia we Włoszech (w 1911). Szwarc był poliglotą, mówiącym po rosyjsku, polsku, niemiecku, angielsku, francusku, włosku, hiszpańsku, portugalsku, hebrajsku i w jidysz, co pomagało mu podczas częstych podróży służbowych.
W 1913 Samuel wziął udział w Jedenastym Światowym Kongresie Syjonistycznym w Wiedniu, wraz ze swoim ojcem. Tam poznał Agatę Barbasz, córkę rosyjskiego bankiera i działacza syjonistycznego Samuela Barbasza. Pobrali się w kwietniu 1914 w Odessie i spędzili miesiąc miodowy podróżując po Europie. Kiedy wybuchła I wojna światowa, uniemożliwiając pracę w Europie Zachodniej, Samuel wraz z żoną postanowił przeprowadzić się do Lizbony w Portugalii, ponieważ podczas pobytu w Hiszpanii słyszał o tym kraju pozytywne rzeczy. Małżeństwo przybyło do Portugalii w 1915, a Samuel rozpoczął pracę w kopalniach wolframu i cyny odpowiednio w Vilar Formoso i Belmonte. Szybko zaangażował się w życie ówczesnej społeczności żydowskiej w Lizbonie.