Świat przedstawiony Przypowieść o siewcy jest klasyczną dystopią. Zagłada klimatyczna doprowadziła do dezintegracji społeczeństwa. Na świecie postępuje globalne ocieplenie, występują gwałtowne zjawiska pogodowe, a kryzys ekonomiczny stale się pogłębia. Pojawia się wysoka inflacja. Następuje rozpad relacji i więzi międzyludzkich, a ludźmi zaczynają rządzić prymitywne instynkty. Powodem takiej sytuacji jest panujący głód i bezrobocie. Państwo stopniowo upada: różne obszary jego funkcjonowania są prywatyzowane lub zanikają (tak jak np. policja). Korporacje skupione są wyłącznie na zysku, a w obliczu słabnącego państwa przejmują kontrolę nad ludźmi. Tworzą miasta dające iluzje bezpieczeństwa, jednocześnie kreując systemy pracy zbliżone do niewolnictwa. Część ludzkości żyje w częściowo samowystarczalnych sąsiedztwach, które zajmują się np. uprawą roślin. Mieszkańcy opuszczają odgrodzony od pozostałej części świata teren tylko, jeśli jest to konieczne.