Koncepcja św. Augustyna Dla katolickiego rozumienia tego fragmentu fundamentalne znaczenie ma interpretacja św. Augustyna przedstawiona w dziele O państwie Bożym (łac. De civitate Dei). Augustyn traktuje Kaina jako archetyp obywatela „państwa ziemskiego” (łac. civitas terrena), które budowane jest na miłości własnej posuniętej aż do pogardy Boga.
O ile sprawiedliwi (reprezentowani przez Abla i Seta) są jedynie pielgrzymami na ziemi, dążącymi do wiecznej ojczyzny (Państwa Bożego), o tyle Kain usiłuje zapuścić korzenie w Krainie Nod – zakłada tam miasto (Rdz 4,17), co symbolizuje próbę odnalezienia ostatecznego szczęścia i zabezpieczenia wyłącznie w doczesności, poza relacją z Bogiem.
Problem innych mieszkańców W kontekście pytania o to, skąd wzięli się inni ludzie w Krainie Nod, z którymi Kain założył rodzinę i zbudował miasto, teologia katolicka (od św. Augustyna po współczesny Katechizm) wyjaśnia, że opisy z początkowych rozdziałów Księgi Rodzaju nie mają charakteru współczesnej kroniki historyczno-demograficznej. Tekst biblijny skupia się na teologicznym i moralnym sensie dziejów zbawienia, pomijając szczegółowe opisy rodowodów innych gałęzi ludzkości pochodzących od pierwszych rodziców.
Zobacz też
Eden Kain i Abel Państwo Boże (koncepcja św. Augustyna)
Przypisy
Kategoria:Kraje biblijne