Karapaks jest zielonkawoczerwony, wyraźnie szerszy na przedzie niż w tyle, płaski, gęsto pokryty małymi guzkami. Oczy przednio-boczne leżą pośrodkowo przy przedniej krawędzi karapaksu, podczas gdy pozostałe trzy pary oczu tworzą grupkę daleko za tą krawędzią. Szczękoczułki mają rastellum w postaci wyraźnego guza z dziewięcioma tęgimi, tępymi kolcami, a bruzdę z pięcioma zębami na krawędzi przedniej i czterema na tylnej. Sternum jest na przedzie węższe niż w tyle, porośnięte kolcowatymi włosami. Odnóża są ubarwione jak karapaks, długie i silne. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to: IV, I, II, III. Stopy zaopatrzone są w trzy pazurki z dużym zębem nasadowym każdy i pozbawione przypazurkowych kępek włosków. Samcze golenie pierwszej pary mają zakrzywiony, ostro zwieńczony kolec.
Opistosoma (odwłok) jest dłuższa niż szersza, porośnięta cienkim owłosieniem, z wierzchu brązowa, na spodzie bledsza. Kądziołki przędne przedniej pary są krótkie, tylnej zaś długie.
Samcze nogogłaszczki cechują się golenią z nabrzmiałością na spodzie części nasadowej oraz wykrojeniem powierzchni przednio-bocznej, w którym to leżą rozmieszczone na planie półokręgu, cierniowate kolce.
Rozprzestrzenienie Gatunek orientalny, endemiczny dla Indii, znany ze stanów Meghalaya i Bengal Zachodni.
Przypisy
Kategoria:Idiopidae Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Indii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1977 roku