odbył staż naukowy w wyższych uczelniach technicznych i pedagogicznych Moskwy i Leningradu celem zapoznania się z metodyką i osiągnięciami pracy naukowej i dydaktycznej Katedr Geometrii Wykreślnej. W 1965 r. habilitował się na Wydziale Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego Politechniki Śląskiej przedstawiając pracę pt. Związki akolineacji środkowej i po zdaniu kolokwium uzyskał stopień naukowy docenta. W 1975 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk technicznych.
Po studiach rozpoczął pracę na macierzystej Uczelni w Katedrze Geometrii Wykreślnej. Równocześnie ze studiami i pracą na Uczelni, w latach 1948–1955 pracował zawodowo w Centralnym Zarządzie Przemysłu Organicznego, a w latach 1955–1961 pracował naukowo w Instytucie Metalurgii Żelaza. W czerwcu 1969 r. objął kierownictwo Katedry Geometrii Wykreślnej. W latach 1979–1981 był zastępcą dyrektora Instytutu MatematykiSylwetka Profesora Mariana Paleja [dostęp 2026-06-15].. W latach 1981–1982 pełnił funkcję prorektora ds. nauki Politechniki Śląskiej. W 1982 r. otrzymał stanowisko dyrektora Instytutu Geometrii Politechniki Śląskiej. Decyzją Ministra Edukacji Narodowej, z dniem 1 lipca 1991 r. został powołany na stanowisko profesora zwyczajnego w Politechnice Śląskiej.