Od lipca 1990 był szefem sztabu – zastępcą dowódcy 20 Bazy Materiałowo-Technicznej, a w 1992 został dowódcą 22 Brygady Piechoty Górskiej. W 1993 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 10 Dywizji Zmechanizowanej, a w 1996, po ukończeniu studiów zagranicznych otrzymał przydział służbowy na funkcję szefa szkolenia 4 Dywizji Zmechanizowanej.
Od grudnia 1997 kierował Oddziałem Operacyjnym Śląskiego Okręgu Wojskowego, a w 2001 został wyznaczony na stanowisko szefa Sztabu ŚOW. W listopadzie 2002 decyzją ministra obrony narodowej został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 11 Dywizji Kawalerii Pancernej. 15 sierpnia 2004 został mianowany przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego na stopień generała brygady. Od grudnia 2005 pełnił służbę na stanowisku szefa Obrony Terytorialnej – zastępcy szefa Generalnego Zarządu Wsparcia – P7. W październiku 2006 został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Inspektoratu Wsparcia – szefa Sztabu. 6 listopada 2009 został przeniesiony do rezerwy kadrowej do czasu osiągnięcia kwalifikującego do obligatoryjnego zwolnienia ze służby wojskowej. 30 stycznia 2010 po 42 latach służby przeszedł w stan spoczynku.
Awanse podporucznik – 1972 (...) generał brygady – 15 sierpnia 2004.