Po powrocie do Kanady Currie otrzymał awans na pełnego generała i został Inspektorem Generalnym Armii Kanadyjskiej. Choć miał jedynie dyplom ukończenia szkoły średniej, w 1920 roku został rektorem i wicekanclerzem Uniwersytetu McGilla, piastując to stanowisko aż do śmierci w 1933 roku.
Sukces Currie’ego opierał się na jego zdolności do szybkiego dostosowywania taktyki związków operacyjnych do wymogów wojny pozycyjnej, stosując działania typu „wyrwij i utrzymaj”. Jest uważany za jednego z najzdolniejszych dowódców frontu zachodniego I wojny światowej i jednego z najwybitniejszych dowódców w historii kanadyjskiej armii.
Wczesne lata thumb|left|Rodzinne gospodarstwo Curriego, 1919 Arthur Currie urodził się 5 grudnia 1875 roku jako syn Williama Garnera Cyrry’ego i Jane Patterson na ich farmie w pobliżu wioski Napperton w Ontario, na zachód od Strathroy. Był trzecim z ośmiorga dzieci w rodzinie i dorastał na gospodarstwie swoich dziadków ze strony ojca, Johna Corrigana i Jane Garner. Dziadkowie Curriego wyemigrowali z Irlandii w 1838 roku, aby uciec od konfliktów religijnych, a po przybyciu do Kanady przeszli z katolicyzmu i anglikanizmu na metodyzm, zmieniając nazwisko rodowe z Corrigan na Curry.