Zakładając Mortiis, Ellefsen czerpał inspiracje z twórczości Tangerine Dream, Klausa Schulzego, Skinny Puppy i Enigmy. Pierwsze demo Mortiisa, trwające niespełna godzinę, było pierwszym wydawnictwem wykorzystującym estetykę black metalu przy jednoczesnym zastosowaniu wyłącznie instrumentalnych utworów i instrumentarium nietypowego dla tego gatunku. Druga wersja kasety była również pierwszym przypadkiem użycia przez Ellefsena określenia „dark dungeon music” na opisanie swojej twórczości.
Mortiis stał się jednym z najważniejszych przedstawicieli gatunku, a jego stylistyka jest szczególnie wyraźna na wczesnych wydawnictwach, takich jak (1994), oraz na późniejszych albumach stanowiących powrót do pierwotnego brzmienia, przede wszystkim Spirit of Rebellion (2020). Do innych znaczących przedstawicieli gatunku należą Old Tower, Sombre Arcane, Thangorodrim i Depressive Silence.
Vikernes wymieniał grupę Das Ich, duet Dead Can Dance oraz Piotra Czajkowskiego jako jedne z głównych inspiracji ambientowej strony twórczości Burzum. Fiński muzyk dungeon synth Tuomas M. Mäkelä z projektu Jääportit wskazywał natomiast na wpływy Dead Can Dance i Arcana.