Geostachys (Baker) Ridl. – rodzaj bylin z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). Obejmuje 26 gatunków występujących w Malezji, Tajlandii, Kambodży, Wietnamie oraz na Borneo i Sumatrze.
Morfologia Pędy Kłącze dość grube, często wyniesione na lub ponad poziom gruntu przez grube lub siatkowate korzenie podporowe. Pędy ulistnione zwykle bardzo gęste, często wyrastające w kępach, osiągające wysokość od 50 cm do 4 m.
Liście Wąskie lub szerokie, nagie lub owłosione, języczek liściowy dość duży, szeroki i całobrzegi.
Kwiaty Zebrane od 1 do 5 w krótkie dwurzędki wyrastające w kątach kwiatostanu złożonego, którego główna oś ma długość 2,5–31 cm, jest wzniesiona lub wygięta w dół. Szypuła wyrasta z nasady ulistnionych pędów lub z kłącza, wzniesiona, często wygięta ku wierzchołkowi, całkowicie okryta pochwami, przy czym te u nasady pochwy są drobne, a te wyżej położone są tak długie jak szypuła. Podsadki są rozdęto-rurkowate, otwarte tylko w pobliżu wierzchołka, często z drobnym, owłosionym ząbkiem. Każda podsadka całkowicie obejmuje pierwszy kwiat oraz kolejne podsadki. Szypułka kwiatowa krótka. Listki zewnętrznego okółka okwiatu są tak długie, jak okrywająca je podsadka, około 1,2–2,2 cm. Listki wewnętrznego okółka zrośnięte na długości krótszej niż listki zewnętrznego okółka.